Hij nam het redelijk goed op - hoewel hij elke ochtend de 'ik wil nog niet naar school'-litanie zong, kwam hij 's avonds toch steeds met leuke verhalen thuis over wat hij allemaal wel gedaan had, en welke kindjes hij al kende.
Even schoot me een krop in de keel toen hij stil in de zetel zat voor zich uit te staren en zong van "Dag mij Augustijntje, Dag mijn Rozemarijntje". Ik herinner me zelf heel levendig hoe ik de muziek van de Steinerschool gemist heb na mijn overgang naar het katholieke onderwijs.
Maar vanochtend kwam de beloning:
Mama ik ben nog iets vergeten te vertellen de andere dag:
"Dankuwel voor de school!"
omdat ik het nu TOCH leuk vind.
0 reacties:
Een reactie plaatsen
Opmerking: alleen leden van deze blog kunnen een reactie plaatsen.